ترجمه های اخیر از ویدیوهای آلن دو بوتون باعث شده به تحلیل سلیقه مخاطبین شبکه های اجتماعی علاقمند بشوم. در کانال اصلی "مدرسه زندگی" در یوتیوب، استقبال از ویدیوهای زندگی نویسندگان متوسط است. تقریبا بین صد و پنجاه هزار تا سیصد هزار بازدید...

البته این می تواند به دلیل طولانی بودن ویدیو ها (متوسط 10 دقیقه!!) باشد و یا اینکه بیشتر اینها نویسندگان قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم هستند و سلیقه داستانی مردم از آن زمان تا کنون بسیار تغییر کرده است. احتمالا استقبال از مارکز یا یوسا خیلی بیشتر خواهد بود.

همین وضعیت را در میزان بازدید مخاطبان ایرانی در تلگرام و فیس بوک هم می بینم : متوسط برای نویسنده ها. (بیست و شش هزار تا الان)

همانطور که انتظار می رود بازدید جهانی و ایرانی ویدیوی بودا که نماینده یک دین است و نامی است آشنا بسیار بیشتر است :هفتصد هزار در یوتیوب و چهل و پنج هزار در تلگرام ایران تا کنون.

اما چیزی که جالب است علاقه جهانی به فلاسفه ی نام آشنا نظیر نیچه و مارکس و افلاطون با بازدید بیش از یک تا یک و نیم میلیون در یو تیوب است و کنجکاوم ببینم در ایران این فلاسفه چه جایگاهی دارند. ترجمه های بعدی در این زمینه ها خواهد بود.

ویدیوهای کوتاهتر و ساده تر مدرسه زندگی با موضوعات اعتماد بنفس، روانشناسی ومسائل اجتماعی هم مطابق انتظارم به شدت مورد توجه هستند چه در ایران و چه جهانی. (یه ترتیب هفتاد هزار و هفتصد هزار)

نویسندگان معمولا معتقدند باید عقاید را دردل داستان پیچید و پنهان کرد و به تمثیل و کنایه و صنایع آراست و جذابشان کرد ولی محبوبیت فلاسفه نشان می دهد هر کس معنایی برای زندگی ارائه کند به شرط عمق و اصالت اندیشه حتی اگر کلامش قصه و حکایت نباشد پذیرفته می شود.

شاید هم باید انتظار این نتایج را می داشتم : این سوال از محبوبترین و پر تعداد ترین جستجوهای گوگل است:

"معنای زندگی چیست؟"